હું પવનની લહેર..!
તુ સુમનની મહેંક..!
જો કેવા ફેલાયા ઠેરઠેર ..!
આપણે બેઉં જુદા જુદા
તોયે એકના એક …….!
તું પીંગળાની પ્રીત.!
હું ભરથરીનો ભેખ..!
જો કેવા લખાયા લેખ…!
આપણે બેઉં જુદા જુદા
તોયે એકના એક……!
****************
ચાલ અધુરા સ્વપ્ન સાકાર કરીએ,
આપણે એકબીજાના છીએ પુરવાર કરીએ.
પ્રગટાવો આપ હ્રદયમા શ્રધ્ધાના દીપને,
અમે વફાની સીમાને પાર કરીએ.
જવાનું છે આમ તો સાવ એકલા સફરમાં ,
આપણી સાથ સાથ અવરનોય વિચાર કરીએ.
હાલ તો પુરતું છે ” હું એને ચાહું છું”,
મળે એ તો વાત કંઈ વિગતવાર કરીએ.
છે અર્થનો અવકાશ ના મિલનની આશ છે,
લખીએ ગઝલને જિંદગાની પસાર કરીએ.
પુછો ના કશું “નારાજ”ને નીલુંની બાબતમાં
અમારી ફરજ છે અમે જીવન નિસાર કરીએ.
****************
મારી જિંદગીની કાલ જો આજ થઈ જાયે,
હ્રદયના દર્દનો અકસીર ઈલાજ થઈ જાયે.
આ જિંદગીની મહેફીલ ફરી મહેંકી ઉઠે ,
મારી ગઝલોને જો “નીલું”નો અવાજ મળી જાયે.
**************
કહી દો કોયલને આ વસંતે !
ટહુકે ના એ આમ્રકુંજે !
નીલું ગાશે મારી ગઝલો
એના ભીના મધુર કંઠે!
મઘમઘ ખીલેલા રંગ ફુલ કેસુડે !
જાણે કરી અજાણે ભુલ નીલુંએ !
ખોટ નહીં સાલે હવે ચાંદાની
આ આષાઢી મેઘલી રાતે…
નીલું મારી વાટ નીરખે છે!..
ઉભી ઝરુખે ભીની આંખે !….
*********************
હું શાયર ……!
તું સાયર…….!
તું ખારો …….!
હું પણ નથી સારો..!
તારા કિસ્મતમાં તોયે કિનારો…!
મુજ વેદનાનો નથી આરો …..!
તું સરિતાનો સહારો ……….!
હુ છું ખરતો તારો…………!
ભેદ આટલો
મારો – તારો !…..
मेरा धर्म ….गोरक्षा……… मेरी गोमाता
तुने जन्म दिया नहीं मुझको ।
पर मानू तुझे मैं मा ॥
तेरा दूध रगों में दोडे ।
मैं जानू ये भी मा ॥
भारत के तू हर कण में ।
भारत के तू हर जन में ।
तू बसती है मेरी मा ॥
सुख सारे तुससे पाए ।
तू दुःख में भी सुखालाये ।
मैं हर्षित हूँ मेरी मा ॥
जीवन से और मरण तक ।
शिख से और चरण तक ।
तू सबके काम आये ॥
बैल शक्ति गोबर गोमूत्र से ।
दूध दही घी उपयोग से ।
नई उद्योग क्रांति आये ॥
हर गाँव हर कोने में ।
देश का दुर्भाग्य ।
जो तुझे काट और खाए ॥
हर गाँव में हो तेरा बसेरा ।
फैलाए जो सवेरा ।
अंधियारा भाग जाए ॥
अब हमने भी ठानी ।
गोमाता है बचानी ।
जो मरने पर तारे ।
जन्नत धरा पे लाये ॥
I AM monaram j.desai ahemdabad………….?