અંધકારને ક્યાં હોવાપણું છે?

આખો આખો દિવસ નીલું,
આંખો રહે છે પરવશ નીલું.

લાગણી સદા અજરઅમર છે,
ઉમ્ર વધે ઘટે ના તરસ નીલું.
આજ મેં કસુંબલ રંગ પીધો છે,
તે ઢોળ્યા રતુંબલ કળશ નીલું.
ક્યાં છે મારી તડપનું કેન્દ્રબિંદુ?
શોધ ને ચુસ ઝેરીલા ડંસ નીલું.
હું ભીતર સળગું ભડભડ ને
ને એમને ગજવે બાકસ નીલું.
અંધકારને ક્યાં હોવાપણું છે?
તું પેટાવી તો જો ફાનસ નીલું.
એના સ્પર્શે કથીર કંચન થઈ જાયે,
કદી પથ્થર જો હોય પારસ નીલું.
આંસુ ડુમો વેદના ને સંવેદના
આ ચારેય વારસાઈ જણસ નીલું.

અત્ર તત્ર ને સર્વત્ર છે “નારાજ”
નીલું   નીલું   ને  બસ  નીલું .