આંખ તરસ્યા જણની ફક્ત પરબને ઓળખે છે.

કોણ વસંતને ઓળખે છે કોણ રજબને ઓળખે છે?
આપણા આ શહેરમાં કોણ મજહબને ઓળખે છે ?
સાત સમંદર શું કામના એક તરસને છીપાવવા?
આંખ તરસ્યા જણની  ફક્ત પરબને ઓળખે છે.
બુકાની બાંધી દોસ્તોયે કદી લુટયા નથી અમને
એ અમારાથી વધારે લાગે  અમને ઓળખે છે.
કોણ કહે છે ખેંચાણ છે રુપમાં ને કરે  દિવાના?
 મધુકર તો  મિત્રો  ફકત  મહેંક્ને ઓળખે છે.
લાખ ડગમગ લથડતા  ભલે વાટ નહીં  ભુલે
“નારાજ” રઝળપાટે રાહ કદમને ઓળખે છે.