ખોફ આજ તો ખાખીનો ચઢ્યો છે

ગાગરમાં   સાગર    લખું
ગામ તણું  પાદર    લખું

બોલ  તું  કેમ  છે  એટલું?
યાદ કરું  ને  સાદર લખું

જિંદગીનો  અર્થ  પુછો તો
શ્વાસની અવર જવર લખું

ઓણ સાલનું  ચોમાસું બેઠુ
મુજ આંખમાં તરબતર લખું

તું  કમળ  ખીલતું  છે  તો
મુજ નેણમાં છે સરવર લખું
તે લખ્યા બહુ લેખ વિધાત્રી
હું   આજે  તુજ મુકદર લખું.
રસ્તે રઝળતી નગ્નતાને શું કહું?
ખેવના પ્રભુની   દિગંબર લખું

ઈશ્વર વિશે એક હરફના કહેવાય
પથ્થર પથ્થર બસ પથ્થર લખું

ખોફ આજ તો ખાખીનો ચઢ્યો છે
એક કવિનું  એન્કાઉન્ટર લખું

“નારાજ” થી “નીલું’નું   અંતર
બે ઈંટ વચ્ચે જેમ ચણતર લખું.

સાવનના મોસમની વાત જાવા દો પ્રિયતમ સાવન તો કાળોકેર

શિયાળે ઠુંઠવાતો હું ને ઠુંઠવાતી તું ત્યારે હુંફ એકમેકની મળે એ પ્રેમ
ઉનાળે તપતો હું અને તપતી તું ત્યારે એકમેકમાં ઓગળે એ પ્રેમ
સાવનના મોસમની વાત જાવા દો પ્રિયતમ સાવન તો કાળોકેર
હુંય ભીંજાઉ તુંય ભીંજાય ને છતાં  એકમેકમાં તરસે  એ પ્રેમ

હાથમાં રાખું છું કોરો કાગળ અને હૈયે ઘનઘોર વાદળ
વહેતા અશ્રુની શાહી કરી તને લખું હું ભીનો કાગળ
એક એક અક્ષર વાંચે ને સંભળાય તને મયુરના ભીના ટહુકા
કાળા અક્ષર લાગે મેઘધનુષી રંગ ને હૈયે વરસે એ  પ્રેમ

આ તો કેવું ઋણાનુંબંધન….

               મિત્રો …આજે કોઈ કવિતા લઈને નથી આવ્યો ….પણ વાત છે ઈટાલીયન યુવતી અને સ્વીડનના  યુવાનની…. વધારે વાંચવા માટે આપેલ લીંક …પર કલીક કરો..કેવું લાગ્યું …? એ જરુર કહેશો….આ કેવું ઋણાનુંબંધન્……??????????

હવે જીદ છોડો તઘલખી વિચારો

કેવું સારું તકદીરને બદલી શકાય તો
વિધાતા તુજ લકીરને ફેરવી શકાય તો

હવે જીદ છોડો  તઘલખી વિચારો
રહો જો ઠરીઠામ રહી શકાય તો
 
હું સળગી રહ્યો છું પ્રેમની ચિતામાં
બેસ અડોઅડ જો બેસી શકાય તો

સજા છે તમારા  સિતમની આટલી
કરો માફ  ખુદને જો કરી શકાય તો

રક્તની સેરો સાથે ફુટ્યા છે શેર પણ્
ધરો વચ્ચે કોરો કાગળ ધરી શકાય તો

“નારાજ” આજે ખાખી વરદીમાં ભરો
ઈન્દ્રધનુષી રંગો તમથી ભરી શકાય તો

આંસુથી રણ વચ્ચે બરોબર ભર્યું છે

આંસુથી રણ વચ્ચે બરોબર ભર્યું છે
અમે ટીપે ટીપે  સરોવર ભર્યું છે.
ઝાંઝવાને ઈર્ષા આજ આવે છે એની
સોણલું  આભાસી જે લગોલગ ઉછેર્યું છે.
મહોતાજ છે કોણ કોનો ? કોને ખબર છે?
કોના હાથમાં ધુરા?કોણ ધરોહર બન્યું છે?
તક્તી લઈને કબર એની શોધવા નીકળ્યો છું
એક  કવિને સન્માન મરણોત્તર મળ્યું છે.

“નારાજ” કેમ ભુલાય એ સાબરનો કાંઠો
 કેડી કાંટાળી મેં એકેએક કોતર ખુદયું  છે.

મને છે કોઈની મુંગી એવી દુવાએ માયોઁ.

હ્રદય વચોવચ એક અફાટ રણ છે
પાંપણ ભીની થવાનું એજ કારણ છે.

સાંજ ઢળતાં જ આંગણે પાછી ફરે છે
ઇચ્છાઓ રાતીકાળી ગાયોનું ધણ છે.

એટલે તો સાચ ને આંચ આવતી નથી
દુનિયામાં છડેચોક જુઠનું ચલણ છે.

જિંદગીને એરણે ટીપે ગમે તે ઘાટ આપે
ઈશ્વવર કેરા હાથમાં ઈચ્છાનો ઘણ છે.

રોકવાના લાખ યત્નો છતાં દોટ મુકે છે
મારી નજરમાં એક એવું તરસ્યું હરણ છે.

હૈયે છે પણ હોઠે લાવી નથી શકતો
“નારાજ”ને કોના નામનું આવું વળગણ છે.

*************
તરસ્યા થયેલા મૃગને જેમ ઝાંઝવાએ માયોઁ.
મને બસ એજ રીતે તારી ઝંખનાએ માયોઁ.

લાખ શોધે કોઈ તોયે ના મળશે પુરાવા
મને છે કોઈની મુંગી એવી દુવાએ માયોઁ.

મારા આંસુ થકી જેનું મેં સિંચન ક્યુઁ”તું
એજ ચમનની મહેંકતી એવી હવાએ માયોઁ.

કહું છું તારા સમ ખાઈને સખી કહું છું,
વફાના રાહીને આજ છે વફાએ માયોઁ.

“નારાજ” આદી શરાબી છે એ વાત સાચી
મરે તો કદી ના કહેતા કે મયકદાએ માયોઁ.

ભીંજાય ધરતીનું અંગેઅંગ પછી

   વાદળોની ઘનઘોર ઘટા છે
તુજ ઝુલ્ફની લાગે છટા છે.

વીજનું ચમક્વુ આભમાં કે
તારી ઠેસ મારવાની અદા છે.

ભીંજાય ધરતીનું અંગેઅંગ પછી
કુપળ થઈ ફુટે એશું ખુદા છે?

છત્રીને દઈ દો કોઈ દેશવટો
જાત ઢાંકનારા ઘણા બધા છે.

“નારાજ” કોને હું પેશ કરું
ભીની ગઝલમાં ભીની મજા છે

અમરતનો સર્જનારો છે એજ ઝેરનો છે પીનારો

અમરતનો સર્જનારો છે એજ ઝેરનો છે પીનારો
સમજદારને કાફી છે ફક્ત એક જ ઈશારો
માણસને ડુબાડનારા વળી માણસને તારનારા
એના જ છે આચારો એના જ છે વિચારો
તું નહી સમજી શકે મને માફ કર હે ઈશ્વર
મહત્તા જિંદગી સમજી શકે મરણને ભેટનારો

આ જગત આખું પ્રેમમય બની જાય સાચે જ
માણસ  બને જો ફક્ત માણસને ચાહનારો
ઈશ્વરે દીધેલા વર જરુર એરે જાય “નારાજ”
નીલું ના નેણમાં ચમકે જો તારા પ્રેમનો સિતારો