મા બાપ તો જનમનું ઝાડવું

વાદળની ઘનઘોર  ઘટા છે
મોસમ ભીની ભીની હવા છે.

ખોતરે છે જનમોની વેદના
આ વરસાદ શું ચીજ ભલા છે

ત્યાં શબનમી હોઠ ખામોશ
અહીં ગુલાબી દિલ ફના છે

વાત કિસ્મતની પંકાઈ જવું
એક મીરાં એક પાનબા છે.

એકાંતે દર્દનું અંડ છે સેવ્યું
દોસ્તો અંતે જન્મી કલા છે.

મા બાપ તો જનમનું ઝાડવું
“નારાજ બીજા વગડાના વા છે.