નોખો આદમી મળે અનોખો આદમી મળે

નોખો આદમી મળે અનોખો આદમી મળે

મેલાઘેલા કપડાંમાંય ચોખો આદમી મળે   

બાંધે  મંદિર  મસ્જ્દિ  ઈશ્વર નહીં  મળે 

જો ભીતર પથ્થર તોડો તો આદમી મળે 

વ્યવહાર એટલે ટોળે ટોળાં આદમ તણાં

પ્રેમમાં એક આદમીને બીજો આદમી મળે  

 સારા નરસાનો ભેદ હવે ક્યાં જઈ ઉકેલવો

જેવો અવસર એવું ગાણું ગાતો આદમી મળે  

અછૂતો ખ્યાલ સુણી કરે છે વાહ વાહ દુબારા

 પંડીતજી અભડાઈ જાય અછૂતો આદમી મળે  

 “બીમલ” ખોવાયો છે  આદમના કાળથી                   

આદમીના રુપમાં નૈ  સાચો આદમી મળે

ચોપાનીયાં કેલેન્ડરના ચિતરામણમાં જીવ્યા છીએ.

વનમાં જીવ્યા છીએ વૃંદાવનમાં જીવ્યા છીએ

અમે આખું આયખું દોસ્ત રણમાં જીવ્યા છીએ

 

શું ટાઢ તડકો ? કે ચોમાસું કે શું હેલી વર્ષાની ?

ભવરણમાં ભટક્યા છીએ ગૌધણમાં જીવ્યા છીએ.

 

ખેતરમાં સૌના નિપજ્યું સોના જેવું ખાતર ને

અમે અહીં દોસ્ત છાણ ઝરણમાં જીવ્યા છીએ

 

સોરઠના સાવજ થૈ કાં ઘુમો છો દોસ્તો

અમે દરઅસલ સિંહો ભેળા સાસણમાં જીવ્યા છીએ.

 

રાહબાર રહ્યા તોયે રાહબર સદા રહ્યા અમે

કેમ ભુલો છો અણહિલપુર પાટણમાં જીવ્યા છીએ.

 

અફસોસ એ વાતનો કાલે કરતા ના “બીમલ” કે

ચોપાનીયાં કેલેંન્ડરના ચિતરામણમાં જીવ્યા છીએ.

પ્રેમમાં પાગલ થવાની ઉમર છે.

નશીલી નશીલી તમારી આ નજરો

ઘાયલ કરે છે ઘાયલ કરે છે.

રસીલી રસીલી તમારી આ વાતો

પાગલ કરે છે પાગલ કરે છે.

ફુલોની મલ્લિકા ઓ  રાણી ઉપવનની

તું ઉપમા કોઇ શાયરના કવનની

મારા શ્વાસે શ્વાસમાં તુ જ તુ  છે સાયબા

તુ ગતિ છે મારી ધડકનની..

રસીલી રસીલી તમારી આ વાતો

પાગલ કરે છે પાગલ કરે છે.

અમસ્તો અમસ્તો ના સુરજ તપે છે.

ચાંદ શા ચહેરે મોતી મઢે છે.

વાલમ સમ લાગે વૈશાખી વાયરો

જ્યારે  ઝુલ્ફોને છંછેડ્યા કરે છે.

નશીલી નશીલી તમારી આ નજરો

ઘાયલ કરે છે ઘાયલ કરે છે.

પ્રેમમાં પાગલ થવાની ઉમર છે.

દિવાના હુ તુ ને દિવાની ઉમર છે

ઝુલે બાજુઓના ઝુલવાની ઉમર છે

હોઠોનું શબનમ પીવાની ઉમર છે

રસીલી રસીલી તમારી આ વાતો

પાગલ કરે છે પાગલ કરે છે.

જીવન મરણ છે એક

       ”  જીવન મરણ છે એક “   મખમલી અવાજના માલિક શ્રી જગજીતસિંહ નો પ્રથમ ગુજરાતી આલ્બમમાં ગુજરાતી ગઝલના ગાલિબ એવા મરીઝ સાહેબને માણૉ  અહીં ક્લીક કરો