આકાશને આંબી જઈએ

ચાલ હવે ચાલ પછી ચાલ એકમેકમાં ડૂબીને રહીએ

ફાગણનો ફાગ હવે કોયલનો રાગ

પછી વૈશાખી વાયરાની ડમરી

હૈયામા ધોમધખતી જેઠની બપોર

પછી આંખમાં અષાઢી વીજળી

બોલ હવે બોલ પછી બોલ એકમેકમાં ઓગળી જઈએ…….

ચાલ હવે ચાલ પછી ચાલ એકમેકમાં ડૂબીને રહીએ

આભના છાબમાં તારલાના ગુલાબ

ઉપર છે ચાંદાનો પહેરો

ધરતી પર પથરાઈ છે રૂપલે મઢેલ રાત

ને ઉછળતી સાગરની લહેરો

રોમ હવે રોમ પછી રોમરોમ વ્યાપી  જઈએ….

ચાલ હવે ચાલ પછી ચાલ એકમેકમાં ડૂબીને રહીએ.  

સુરજમુખી થઈને ઉગ્યા ધરા પર
બળબળતા સુરજની તરસ છીએ.

ક્ષીર સાગરને મળવા કાજે અધીરા
અમે મધમીઠાં ઝરણની તરસ છીએ.

સપના નહીં આંખોમાં ગોધુલિ ભરી છે
પાદરે ભાંભરતા ગોધણની તરસ છીએ

જિંદગી આભાસી જળની ઘટના છે ને                                                                           નારાજ અમે હાંફતા હરણની તરસ છીએ

ઘટના ગોઝારી હો તો ઘાત બની જાય

ભીતરમાં ઠોંસી ઠોંસી ખાલીપો ન ભર

કે એ જાતા દા”ડે આઘાત બની જાય

સીમા ચરમ નક્કી ચાહતની સમજ દિલ

અધર તણી ચુપકી કબુલાત બની જાય

મળી નિગાહ નિગાહ થયો નજરે કેદ

તારી જરીક દુરતા હવાલાત બની જાય

 આવો જો આપ બિમલની ગઝલ માંય

મુજ ઊર્મિ ગીત જરુર આયાત બની જાય

જાવું  સાચું એક  જ  કાંઠે  નાવ અલગ અલગ

માણસ  છીએ  અમ  ઈબાદત  છે   એજ  પ્રભુ  

મંદિરે   મસ્જિદે  ના  અજમાવ  અલગ અલગ

બદલાય સમય તો  શું  શું   બદલાય  પુછ  ના

એની એ હો વાત પણ હો પ્રભાવ અલગ અલગ

ભટકી  જાશો  પળ  પળ   ખૂશ્બુ  કેરી   શોધમાં

પામો કોમળતા,ન સુમન સ્વભાવ અલગ અલગ

આંસુ  જાશે  આવી  નિરખી  “બીમલ”ની  છબી

મોતી  માણેક  થકી લાખ મઢાવ અલગ અલગ

જોડીને હાથ બેસી રહેશો  તો ડગર નહીં મળે

એણે કંઠે રાખ્યું ઝેર અહીં સૌ નાભિમાં રાખે છે.

ભોળા મળશે તને જગમાં કોઈ શંકર નહીં મળે.

સદાયે લોહી સાથે વણી રાખો મીરાં કેરી શ્રધ્ધા

બધાયે ઝેર થાશે બેઅસર કોઈ અસર નહીં મળે

ફેંદો નહીં દોસ્ત કિતાબો સરનામું શોધવા એનું

અક્ષર-અક્ષર ઉકેલાશે ને ખુદા અકસર નહીં મળે

ત્યાં પ્રીતમાં વહેવાર ને અહીં વહેવારમાં છે પ્રીત

મળશે ત્યાં ગુલદસ્તા નયન ખુશી સભર નહીં મળે

તમથી રહે નારાજ તો કેવો ભટકી જાય ના પુછો

છે ધરતીનો છેડો ઘર ને એને  ઘર નહીં મળે

                                                    અમારા ચરણ સાથે હજીયે  સફરમાં છે મારગ

 જીવતરના સારા-નરસા અવસરમાં છે મારગ  

 આ ક્યાં ઘડીની વાત છે યુગોની છે રઝળપાટ

 હજી મારગમાં ઘર અમારું ને ઘરમાં છે મારગ

 ખડ ખૂટ્યાની વેદના ભલા તમને શી ખબર?

 આંસુ નહીં અહીં આંખની દડદડમાં છે મારગ

 અમે રાહબર છતાં ભટકતા રહયા જીવનભર

 ને પથ ભુલ્યાને ચીંધી દીધો પલભરમાં મારગ

ભાતીગળ સંસ્કૃતિના છપાવે છે પ્રચારમાં ચિત્રો

જાગો  “નારાજ” બની રહયો છે કેલેન્ડરમાં મારગ

પ્રેમના પાઠ કોણ  ભણેલું    હતુ.

અમે તોફાનો સાથે  બાથ લીધી

ને  હંફાવી ગયું  એ  હલેસું હતું

હું  ચાહું  છું  તને ચાહું છું ભલા

આટલું કહેવુ એ ક્યાં સહેલું હતું

રાત  આખી  અડીખમ  અંધારુ

પલકોમાં  ઉષાની  ઝુકેલું  હતું

બંધ આંખે બદલી દિશા ચાલ્યો

ચરણ થંભ્યા જ્યાં તારું ડેલું હતું

નારાજ આજે ડંખે છે નસેનસમાં

જે  કાલે લોહી સાથે વણેલું હતું

જુદાઈનો ગમ નથી દોસ્ત છેલ્લો એ સંવાદ સતાવે

તું કોરી રહી શકીના હુંય ના ભીંજાયો નખશિખ

ફરફર વરસી બેઉને લુચ્ચો આ વરસાદ સતાવે.

88888888888888888888888888888888888888888888

એક મહોરા પર બીજું મહોરું છે

દુ:ખ એજ વાતનું દોસ્ત મને દોહરું છે.

ગળી જઈશ હું બ્રહ્માંડોના બ્રહ્માંડો

મારામાં “બ્લેક હોલ” નામે બાકોરું છે.

કેટલીય ભીની પળોને મેં સાચવી છે

કોરી આંખોમાં શમણું તોયે કોરું છે.

અંતર મળ્યા પછી અંતર રાખે છે ઘણા

બેસે હાથમાં દઈ હાથ અડોઅડ એવું થોડું છે.

એને દુનિયાદારીનું ભાન ક્યાંથી હોય દોસ્તો

“નારાજ” તો હજી આજકાલનું છોરું છે.

સુરજ સાખે દેતુ”તુ કોઈ ચાંદની ના સમને
મેં તમારી કસમ રાત દિવસ પીધી હતી

 
મારી દિવાનગીને કોઈ મજબૂરીનું નામ ના દે
મીરાંની જેમ થઈને શ્રધ્ધાવશ પીધી હતી.

 
ઈશ્વર વિશે એકદિ ઈશ્વરને પુછી બેઠો હતો
પીઠામાં બેસી સામસામે અરસપરસ પીધી હતી.

 
“નારાજ”ની નારાજગીના કારણ રુપાળાં છે
એણે રાત ઉજાગર કરવા તમસ પીધી હતી.