જીવન મરણ છે એક

       ”  જીવન મરણ છે એક “   મખમલી અવાજના માલિક શ્રી જગજીતસિંહ નો પ્રથમ ગુજરાતી આલ્બમમાં ગુજરાતી ગઝલના ગાલિબ એવા મરીઝ સાહેબને માણૉ  અહીં ક્લીક કરો

હું બસ એટલું જાણું છુ તુ ફુલ સરખી કોમળ છે

શ્રાવણની  હેલી  છે  સાવ  સુની ડેલી છે

ભીંજવે છે નખશિખ વર્ષા તારી સહેલી છે

 અશ્રુ વહનનું આવું કારણ કોણ માનશે ?

હું જો કહુ કે તે એવી આગ રુદિયે મે’લી છે.  

હું બસ એટલું જાણું છુ તુ ફુલ સરખી કોમળ છે

મે ક્દી કયાં કહ્યુ કે તું જુઈ ચંપો કે ચમેલી છે.

આજકાલ ભલે સુકાઈ ગઈ પ્રેમની સરિતા

ક્યારેક હ્રદય મધ્યે મિત્રો  બે કાંઠે વહેલી છે.  

હું  તને  કઈ  રીતે એ  કહી  શકું તુ  જ કહે                          

મુજ હૈયાની વાત જે  તુજ  હોઠે  અટકેલી  છે  

યાતના છે  વેદના  છે આંસુ  છે  ડુમો છે

દોસ્ત  જિઁદગી એક કોયડો યાને પહેલી છે  

“નારાજ”નું પુછતા હોતો છોરો છે ગોવાળનો                                                                                        

નીલું   ગોકુળની   ગોવાલણ   ઘેલી    છે

મૌન રહેવામાં માન છે સન્માન છે

મૌન રહેવામાં માન છે સન્માન છે

આપણી વાત કોઈને ગમે ના ગમે

દેવ ડુંગરે કદાચ એટલે ગયા હશે

એમની ચંચૂપાત કોઈને ગમે ના ગમે

ઉગીને સુરજ કેમ આથમે છે ના પુછો

ફુલોની બારાત કોઈને ગમે ના ગમે

રહી જુદા દુનિયાને ભેટ અનોખી આપીએ

સહિયારી સોગાત કોઈને ગમે ના ગમે

હરરોજ વાટ નીરખું છું સંધ્યાને બારણે

મળવા દિનરાત કોઈને ગમે ના ગમે

“નારાજ” આ સંસારે સાધુ નથી થાવું

જોગીની જમાત કોઈને ગમે ના ગમે

કોના કમખે ચિતરેલ મોર ટહુક્યો ?

કોના કમખે ચિતરેલ મોર ટહુક્યો ?
કે આજ મન મુકીને મેહુલીયો વરસ્યો
ભીની માટીની ભીની સુવાસ થઈ
રોમ રોમ ભીનું ભીનું સ્પર્શયો
કે કોના કમખે ચિતરેલ મોર ટહુક્યો ?
બુંદબુંદનો ભીનો  અહેસાસ
ભીના તનમાં વીજ જેમ ચમક્યો
વાદળની ઓથમાં છુપેલો સુરજ
સાવ લીલી કૂંપળ થઈ ફૂટ્યો
કે કોના કમખે ચિતરેલ મોર ટહુક્યો ?
તને ભીંજવી વરસાદે
મને તે નખશિખ ભીંજ્વ્યો
તારામાં ચમકી વિજળીને
મારામાં મેહુલો ગરજ્યો
કે કોના કમખે ચિતરેલ મોર ટહુક્યો ?

ઈશ્વર નામ કોયડો ના ઉકેલો

જીવતર વસમું થતું દેખાય છે,
મોત બળવત્તર થતું દેખાય છે.

આંખ દર્પણ છે અંતર કેરું
દશ્ય હરેક ધુંધળું દેખાય છે.
શુષ્ક હોઠે જોઈ તરસ યાદની
અમી નેણે વરરતું દેખાય છે.
ઈશ્વર નામ કોયડો ના ઉકેલો
લોહી ચોતરફ વહેતું દેખાય છે.

મુજને હવે ઉંઘ આવે છે મિત્રો
સ્વપ્ન એક આવતું દેખાય છે

“નારાજ”નીલું અંબર ક્ષિતીજમાં
 તુજ આંખમાં ઢળતું દેખાય છે.

મારા હસ્તાક્ષર……..

મા બાપ તો જનમનું ઝાડવું

વાદળની ઘનઘોર  ઘટા છે
મોસમ ભીની ભીની હવા છે.

ખોતરે છે જનમોની વેદના
આ વરસાદ શું ચીજ ભલા છે

ત્યાં શબનમી હોઠ ખામોશ
અહીં ગુલાબી દિલ ફના છે

વાત કિસ્મતની પંકાઈ જવું
એક મીરાં એક પાનબા છે.

એકાંતે દર્દનું અંડ છે સેવ્યું
દોસ્તો અંતે જન્મી કલા છે.

મા બાપ તો જનમનું ઝાડવું
“નારાજ બીજા વગડાના વા છે.

ખોફ આજ તો ખાખીનો ચઢ્યો છે

ગાગરમાં   સાગર    લખું
ગામ તણું  પાદર    લખું

બોલ  તું  કેમ  છે  એટલું?
યાદ કરું  ને  સાદર લખું

જિંદગીનો  અર્થ  પુછો તો
શ્વાસની અવર જવર લખું

ઓણ સાલનું  ચોમાસું બેઠુ
મુજ આંખમાં તરબતર લખું

તું  કમળ  ખીલતું  છે  તો
મુજ નેણમાં છે સરવર લખું
તે લખ્યા બહુ લેખ વિધાત્રી
હું   આજે  તુજ મુકદર લખું.
રસ્તે રઝળતી નગ્નતાને શું કહું?
ખેવના પ્રભુની   દિગંબર લખું

ઈશ્વર વિશે એક હરફના કહેવાય
પથ્થર પથ્થર બસ પથ્થર લખું

ખોફ આજ તો ખાખીનો ચઢ્યો છે
એક કવિનું  એન્કાઉન્ટર લખું

“નારાજ” થી “નીલું’નું   અંતર
બે ઈંટ વચ્ચે જેમ ચણતર લખું.

સાવનના મોસમની વાત જાવા દો પ્રિયતમ સાવન તો કાળોકેર

શિયાળે ઠુંઠવાતો હું ને ઠુંઠવાતી તું ત્યારે હુંફ એકમેકની મળે એ પ્રેમ
ઉનાળે તપતો હું અને તપતી તું ત્યારે એકમેકમાં ઓગળે એ પ્રેમ
સાવનના મોસમની વાત જાવા દો પ્રિયતમ સાવન તો કાળોકેર
હુંય ભીંજાઉ તુંય ભીંજાય ને છતાં  એકમેકમાં તરસે  એ પ્રેમ

હાથમાં રાખું છું કોરો કાગળ અને હૈયે ઘનઘોર વાદળ
વહેતા અશ્રુની શાહી કરી તને લખું હું ભીનો કાગળ
એક એક અક્ષર વાંચે ને સંભળાય તને મયુરના ભીના ટહુકા
કાળા અક્ષર લાગે મેઘધનુષી રંગ ને હૈયે વરસે એ  પ્રેમ

આ તો કેવું ઋણાનુંબંધન….

               મિત્રો …આજે કોઈ કવિતા લઈને નથી આવ્યો ….પણ વાત છે ઈટાલીયન યુવતી અને સ્વીડનના  યુવાનની…. વધારે વાંચવા માટે આપેલ લીંક …પર કલીક કરો..કેવું લાગ્યું …? એ જરુર કહેશો….આ કેવું ઋણાનુંબંધન્……??????????